Όσοι ασχολούνται με τα χρηματιστηριακά γνωρίζουν ότι ο εχθρός της ανόδου
της τιμής μιας μετοχής είναι οι αυξήσεις κεφαλαίου. Ειδικά στην
περίπτωση των τραπεζών οι αυξήσεις κεφαλαίου θα είναι τρόπος ζωής για τα
επόμενα χρόνια. Κάθε τιμή πλησίον εκείνης της έκδοσης των νέων μετοχών
θα είναι μία ευκαιρία και με την προϋπόθεση (πάντα) ότι η Ελλάδα
παραμένει στο ευρώ. Μακριά από την τιμή έκδοσης υπάρχει ανασφάλεια!
Προσωπικά έχω διαχωρίσει τα τελευταία δύο χρόνια στο μυαλό μου την πορεία του χρηματιστηρίου από εκείνη των τραπεζών. Πρόκειται για μία τεράστια ήττα για όλους τους επενδυτές που πίστεψαν (πιστέψαμε) στο παρελθόν ότι οι τοποθετήσεις σε τραπεζικές μετοχές ήταν η ασφαλέστερη επιλογή. Δυστυχώς αποδείχτηκε για άλλη μία φορά ότι δεν υπάρχουν τέτοιου είδους αξιώματα στις αγορές.
Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο να αγοράσει κανείς μία μετοχή όταν αυτή πρόκειται να «προσφερθεί» πολλές φορές στο μέλλον (μέσω των αυξήσεων κεφαλαίου και σε τιμή προκαθορισμένη), σε τιμή που όλοι την γνωρίζουμε από τώρα. Είναι τεράστιος ο πληθωρισμός χαρτιών. Θα γεμίσει η αγορά με νέους τίτλους που οι παλαιοί μέτοχοι θα έχουν κάθε συμφέρον να προσφέρουν με ένα κάποιο κέρδος, προκειμένου να βρουν τα κεφάλαια για να συμμετάσχουν στην αμέσως επόμενη αύξηση κεφαλαίου.
Αλλά και τα ιδιαίτερα μεγάλα ποσά που απαιτούνται για τις αυξήσεις κεφαλαίου των τραπεζών είναι στην πραγματικότητα χρήματα που στα επόμενα χρόνια θα λείψουν από την χρηματιστηριακή αγορά γενικότερα. Είναι απαραίτητα καύσιμα για την άνοδο της αγοράς, τα οποία όμως θα καταναλωθούν αποκλειστικά και μόνο για την κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών.
Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την ευκαιρία που προσφέρεται σε όποιον αγοράσει μετοχές στην τιμή της αύξησης, εφόσον έχει την υπομονή να αντιμετωπίσει τον παράγοντα χρόνο. Κι αυτό διότι οι τιμές που προσφέρονται οι νέες μετοχές των τραπεζών μέσω των αυξήσεων κεφαλαίου είναι ίδιες με εκείνες που θα ζητούσε ένας φιλόδοξος τραπεζίτης για να ξεκινήσει από την αρχή την δημιουργία μιας τράπεζας. Με μια διαφορά! Οι τράπεζες είναι ήδη «στημένες»! έχουν καταστήματα, εργαζόμενους, στελέχη και πελατεία. Αν λοιπόν η χώρα κερδίσει το στοίχημα, τότε οι τιμές έκδοσης θα μοιάζουν στο μέλλον στα μάτια των ανθρώπων με μία ανεπανάληπτη ευκαιρία.
Καλώς ή κακώς ο καθένας έχει μία άποψη. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι έχει οπωσδήποτε και δίκιο. Προσωπικά δεν ενθουσιάζομαι από τις μεγάλες αυξομειώσεις των τιμών των τραπεζών. Ή, όπως θα έλεγε και ένας παλιός φίλος, «οποιαδήποτε τιμή χαμηλότερα από εκείνη που αγόρασε ο μεγαλύτερος νέος μέτοχος της εταιρείας θα μπορούσε να είναι κι ευκαιρία. Οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με την τύχη και τώρα τελευταία δεν αισθάνομαι ιδιαίτερα τυχερός. Γι΄ αυτό νιώθω την ανάγκη να είμαι τουλάχιστον προνοητικός».
capital
Προσωπικά έχω διαχωρίσει τα τελευταία δύο χρόνια στο μυαλό μου την πορεία του χρηματιστηρίου από εκείνη των τραπεζών. Πρόκειται για μία τεράστια ήττα για όλους τους επενδυτές που πίστεψαν (πιστέψαμε) στο παρελθόν ότι οι τοποθετήσεις σε τραπεζικές μετοχές ήταν η ασφαλέστερη επιλογή. Δυστυχώς αποδείχτηκε για άλλη μία φορά ότι δεν υπάρχουν τέτοιου είδους αξιώματα στις αγορές.
Το ερώτημα είναι για ποιον λόγο να αγοράσει κανείς μία μετοχή όταν αυτή πρόκειται να «προσφερθεί» πολλές φορές στο μέλλον (μέσω των αυξήσεων κεφαλαίου και σε τιμή προκαθορισμένη), σε τιμή που όλοι την γνωρίζουμε από τώρα. Είναι τεράστιος ο πληθωρισμός χαρτιών. Θα γεμίσει η αγορά με νέους τίτλους που οι παλαιοί μέτοχοι θα έχουν κάθε συμφέρον να προσφέρουν με ένα κάποιο κέρδος, προκειμένου να βρουν τα κεφάλαια για να συμμετάσχουν στην αμέσως επόμενη αύξηση κεφαλαίου.
Αλλά και τα ιδιαίτερα μεγάλα ποσά που απαιτούνται για τις αυξήσεις κεφαλαίου των τραπεζών είναι στην πραγματικότητα χρήματα που στα επόμενα χρόνια θα λείψουν από την χρηματιστηριακή αγορά γενικότερα. Είναι απαραίτητα καύσιμα για την άνοδο της αγοράς, τα οποία όμως θα καταναλωθούν αποκλειστικά και μόνο για την κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών.
Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την ευκαιρία που προσφέρεται σε όποιον αγοράσει μετοχές στην τιμή της αύξησης, εφόσον έχει την υπομονή να αντιμετωπίσει τον παράγοντα χρόνο. Κι αυτό διότι οι τιμές που προσφέρονται οι νέες μετοχές των τραπεζών μέσω των αυξήσεων κεφαλαίου είναι ίδιες με εκείνες που θα ζητούσε ένας φιλόδοξος τραπεζίτης για να ξεκινήσει από την αρχή την δημιουργία μιας τράπεζας. Με μια διαφορά! Οι τράπεζες είναι ήδη «στημένες»! έχουν καταστήματα, εργαζόμενους, στελέχη και πελατεία. Αν λοιπόν η χώρα κερδίσει το στοίχημα, τότε οι τιμές έκδοσης θα μοιάζουν στο μέλλον στα μάτια των ανθρώπων με μία ανεπανάληπτη ευκαιρία.
Καλώς ή κακώς ο καθένας έχει μία άποψη. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι έχει οπωσδήποτε και δίκιο. Προσωπικά δεν ενθουσιάζομαι από τις μεγάλες αυξομειώσεις των τιμών των τραπεζών. Ή, όπως θα έλεγε και ένας παλιός φίλος, «οποιαδήποτε τιμή χαμηλότερα από εκείνη που αγόρασε ο μεγαλύτερος νέος μέτοχος της εταιρείας θα μπορούσε να είναι κι ευκαιρία. Οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με την τύχη και τώρα τελευταία δεν αισθάνομαι ιδιαίτερα τυχερός. Γι΄ αυτό νιώθω την ανάγκη να είμαι τουλάχιστον προνοητικός».
capital